Ferdinand Fransen
Ferdinand Fransen

Na een jarenlange carrière bij de radio, waar ik groot fan van was en blijf, begon ik, als verslaggever bij het televisieprogramma TweeVandaag. Toen nog een programma van TROS, Veronica en EO.  De Veronica Omroep Organisatie koos echter voor een commercieel avontuur en verliet het programma, juist op het moment dat ik daar binnenkwam.

Wij waren in die tijd gehuisvest in het Actualiteiten Centrum van het NOB en hadden de beschikking over een piepklein studiootje, zeer krappe redactieruimtes -de lege kantoorruimte die Veronica had achtergelaten en leeg stond, mocht door ons niet worden gebruikt- en kleine montageruimtes.

Het zal 1995 zijn geweest dat ik daar begon. Victor DeConinck presenteerde namens de TROS het programma, terzijde gestaan door Jaap Jongbloed en Antoinette Hertsenberg. Voor de buitenwacht werkten we samen met de EO, in de praktijk kwam daar niet veel van terecht. Iedere omroep had zijn eigen uitzenddag en zijn eigen redactie, presentatoren en eindredacteuren.  Overleg was er wel over de onderwerpen, maar veel meer dan overleg was het niet.  

Het televisievak leerde ik van good old Marcel Bruyns, journalist in hart en nieren, die als eindredacteur aan het programma verbonden was. Marcel, met een roemruchte carierre bij TROS Aktua achter de rug, werd door iedereen geaccepteerd als grote roerganger.

Bij de radio had ik diverse programma's gepresenteerd, zoals Tros Aktua Radio, Tros Interactief en De Havermoutshow. Feitelijk begon ik bij de televisie opnieuw met het leren van een vak. Beeld jongen, daar gaat het om beeld, riep Marcel vaak. Beeld en inhoud! We hebben met een totaal nieuwe ploeg (het programma was erg succesvol en kreeg er zo maar een half uurtje zendtijd per dag bij) ongelooflijk veel gelachen. Marcel grossierde in grappen en grollen en had bij elk onderwerp dat de revue passeerde wel een bijpassende witz. Aan planning deden we niet en ook in timing blonken we niet uit. Het gebeurde wel eens dat een onderwerp halverwege werd stopgezet, omdat er weer eens iemand niet goed gerekend had. Verslaggevers werden er echt gek van. 

Op een mooie dag riep eindredacteur Peter Meijers: "Zeg Fransen, jij hebt toch al die radioprogramma's altijd gepresenteerd, het wordt tijd dat je ook maar eens een televisieprogramma gaat doen, en wel vanavond." Van de ene op de andere dag, was ik medepresentator van TweeVandaag.  Voorbereiding was er niet, je ging zitten en deed maar wat. Goed gedaan, riep iedereen na afloop, maar die eerste uitzending van mij als televisiepresentator heb ik nooit durven terugkijken. 

Mensen gingen en kwamen, de EO ging de AVRO kwam en het programma professionaliseerde. Onder leiding van radioman Klaas Samplonius kwam echte samenwerking tot stand. Verslaggevers van Tros en Avro werkten gezamenlijk aan het programma, waarbij (omroep) grenzen vervaagden. 

Tien jaar lang was ik presentator van het programma, te pas en te onpas te zien. De impact van het programma is echt enorm. Vijf jaar gelden ben ik ermee gestopt, maar nog altijd word ik dagelijks herinnerd aan de tijd dat ik werkzaam was bij TweeVandaag. 

Voor al mijn lieve oud collega's bij het programma: jullie zijn echt te benijden. Jullie hebben een fantastische baan. Realiseer je dat! 

Vaak word me de vraag gesteld of er leven is na Hilversum? Ja! dat is er en het leven in Spijkenisse, waar ik hoofd Communicatie en Representatie ben, is fantastisch. Ik geniet met volle teugen van het leven en denk met zeer veel plezier terug aan de tijd dat ik voor TweeVandaag mocht werken.